Kəndimizin son günü:139-cu fəsil | SON XƏBƏR | SON XƏBƏR

Kəndimizin son günü:139-cu fəsil

Kəndimizin son günü:139-cu fəsil

                                                                “Türk tələbə və erməni qızı Nona” romanından fəsillər.

                                                                                             139-cu fəsil

Yaddaşlarımızda gözlərimizin didəsində dəfn olunmuş Novruzlunun                                                                                                                                əziz xatirəsinə.

Eyni adlı kitabımızdan fəsillər.

Erməni xalqı sözünü demək günahdır.Dünyanın ən ağır,qanlı cinayəti olan,iyirmi əsrdə xalqımıza qarşı törətdikləri Xocalı soyqrımına gedən,əl bulayanlara,süd ətirli körpələri süngüləyən ermənilərə xalq demək günahdır.Bu vəhşilər ən yaxşı halda sürü adlanmalıdır,vəhşi dediyimiz heyvanların,ayının,canavarın,şirin,pələngin,ilanın günahsıza əl qaldırdığını  görən olmayıb,onlara dəyməyənə, toxunmayana yönlərini çevirərək gediblər.Yəni,kimin necə qəbul etməsindən asılı olmayaraq mənim anlamımda erməni xalqı ifadəsi yox,qatillər,cəlladlar toplumu var.

Ermənilərin bədbəxtliyinin ən böyük səbəblərindən biri türkün qanına susaması,üzdəniraq,bəşər qatilləri olanların,xaricdəki erməni terror təşkilatlarından idarə olunan yerli və həmin qanlı illərdən əvvəl gələrək Stepanakertdə yığışmış emissarların,ideoloqların toruna düşərək qatı cinayətkarlarla çevrilərək yalançı eyforyaya uydular.

Sadə erməniləri ötən fəsillərdə bəhs etdiyim kimi onlara həmişə yuxarıdan aşağı birdəfəlik istifadəyə yararlı əşya kimi baxanlar başabəla,    üzdəniraq ideoloqları aldadaraq qətllə,qatillərlə ömür boyu çörəklərini   yeyərək  qapılarında nökərçilik etdikləri azəri türklərinə qarşı vəhşiliklərə   həvəsləndirdilər.Ermənilrəin törətdikləri bu vəhşiliklərə görə tarix qapısında cavab verəcəklərini anlayaraq başa düşənləri yəni,terrorçu erməni tərbiyəsi görməyənlər,Rusiyada ilk gəncliyini keçirərək,işləyənlər,  təhsil alanlar həmcinsləri arasında onları aldadıb uçuruma aparanların,əli   qanlı Sərkisyanların,Köçəryanların,Balayanların,Şahnazarların,Ohanyanların məkirli,iyrənc əməllərinə uymağa çağıranda belə insanlara qarşı bir mərkəzdən idarə olunan,millətçilik azarına yolxudulmuş erməni  qaragürühu tərəfindən əsil səlib yürüşü təşkil edilərək arzuolunmaz elan edilərək,susdurmağa gücləri çatmayanda isə sadəcə fiziki cəhətdən terror edərək aradan götürürdülər.

Ötən fəsillərdə bəhs etdiyimiz kimi,Nonanın atası,anası rus təhsilli olduqlarından,Leninqradda təhsil alaraq,uzun illər yaşayıb,işdədiklərindən onlar sadə erməniləri bədbəxt edərək qanlı oyunlara sürükləyənlərin iyrənc məqsədlərini aydın başa düşdüklərindən,yaşamaq üçün onlara əzəli və əbədi torpaqlarında ürəkaçıqlığı ilə yer vermiş mehriban,səxavətli azəri türklərinə şıxmağın onları hansı faciələrə sürüklüyəcəyini,sonda həmişə olduğu kimiağır məğlubiyətdən yaxa qurtara bilməyəcəklərini başa saldıqlarını,sadə erməniləri qəflət yuxusundan ayıldıqlarının onların qanlı planlarını pozacağından qorxuya düşən Krunkçuların ətrafındakı potensial  terrorçuların yaşadıqları kənddəki erməni nümayəndələri dəfələrlə qızın atasına-anasına xəbərdarlıq edib qorxutsalarda,evlərini yandıracaqları ilə  hədələsələrdə mütərəqqi fikirli bu ailəni susdura bilməyəcəklərini görərək  öldürməkdən belə çəkinməyəcəkləri onların özlərinə də məlum idi.Kənddə  onların arxasınca öyrədilmiş adamların türk nökərləri deyə qışqırdıqlarını,atasının idarə etdiyi yük maşının bir neçə dəfə əyləclərinə  gedən şlanqların kəsildiyini,qəzaya düşərək az qala ölümdən döndüyünü,  anasının dərs dediyi vaxt sinif otağının pəncərələrinin daşlandığını Nona türk tələbəyə deyəndə oğlan:

Sizə qarşı belə qorxulu işlər çevirir kəndçiləriniz,üstəlik mənidə kəndə aparmaq istəyirsən,qorxmursan desinlər ki,qızları da türk sevir-deyərək Nonanın cavabının nə olacağını bildiyindən  yenə eşitmək istəyi ona güc gəlirdi.Qaşlarını çataraq,quş qanadları kimi zərif,iri uzun barmaqlı ələrini  incə belində örüşdürərək Nona hirsindən-hikkəsindən bütün bədəni əsə-əsə:Allah vurmuşdu onları da,arxalarında duranlarıda,mama,papa guya onları insan hesab eləyirlər ki,prosta yazıqları gəlir.Kartof çıxartmaqdan,  donuz otarmaqdan,alkaşlıqdan başqa nəyə yarayırlar ki,kimdiki onlardan  qorxan,sənin dırnağını kəsib atdığım qırığında onlardan qiymətlidir,takşto  biz qorxmuruq,səni bilmirəm—deyərək xoş bir əda ilə,nazla zərif boynunu  çiyninə əyərək,ikisinə məxsus ortaq sevgi leksikonunda dediyi cümlələrə   yekun vurardı.Onun duruşu elə gözəl,doyulmaz olardı ki,türk tələbə özünü saxlaya bilməyib qızı qucaqlayaraq bağrına basaraq gecənin qaranlığını aldığı qara saçlarından qoxuyan ağ akasiya,çiçəyi,lavanda ətrini ciyərlərinə   çəkərək onu öpədi.Gələn fəsillərdə də qara sevdalı bu doyulmsuz eşqdən bəhs edəcəyik nələr,nələr.

Ardı var.


Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir

Bu HTML etiketlərindən və xüsusiyyətlərindən istifadə edə bilərsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>